Do pierwszego spotkania diagnostycznego nie trzeba przygotowywać „idealnej historii” ani samodzielnie rozpoznawać u siebie zaburzenia. Najbardziej pomocne jest uporządkowanie obserwacji: co budzi niepokój, od kiedy trwa, w jakich sytuacjach się nasila i jak wpływa na naukę, pracę, relacje lub codzienne obowiązki. Dzięki temu diagnosta może trafniej dobrać zakres wywiadu i narzędzia. Diagnoza psychologiczna nie jest …
